bel redactie 053 - 432 75 27

Column Jan Visser 12 mei 2017

Gepubliceerd op: 12/05/2017

Column Jan Visser 12 mei 2017

Het is raar, maar wanneer er echt iets bijzonders gebeurt, weet je later nog waar je was toen het gebeurde. Op een zaterdagmiddag in mei 2000 was ik het gras aan het maaien van het voortuintje van onze boerderij aan de Twistveenweg in Enschede. Het was mooi zomerweer. 

Om een uur of drie, vier in de middag kwam aan de horizon een rookpluim, die steeds hoger ging en toen linksaf boog. Auto;s bleven staan, fietsers stapten af, we bleven kijken. Het hield niet op. Radio aangezet, Radio Oost uiteraard, toen nog een vanzelfsprekendheid en het werd snel duidelijk dat er iets ernstigs gebeurd was in de stad.

Je kan het je niet voorstellen, een vuurwerkfabriek, in de stad, we waren ons van geen kwaad bewust, een vuurwerkfabriek tegen het stadscentrum aan.

Ik vind het nog vreselijk dat de ware toedracht nog niet echt bekend is. Misschien wel, maar er zijn nog zoveel onzekerheden.

Eerder was de moord op Kennedy zo indrukwekkend. We hadden net een tv gekregen, zwart-wit uiteraard. Het eerste wat ik echt bewust op tv zag als tienjarig jochie was de begrafenis van Kennedy, met het paard dat in de stoet meeliep, met omgekeerde rijlaarzen in de stijgbeugels en zijn zoontje die salueerde bij de kist van zijn vader.

En het derde indrukwekkende van een dergelijk niveau was de aanslag op de Twin Towers. Ik was op het Provinciehuis in Friesland, er was een statenvergadering, toen het onrustig werd en de bodes zenuwachtig met Nijpels toen CdK, overlegden en er geschorst werd. Daarna steeds die beelden van de vliegtuigen die in die zich in die torens boren en exploderen. 

Dit zijn gebeurtenissen die iets met je doen. Zij bepalen mede hoe je in het leven staat. Zie je alles in het leven als de wil van God, of Allah, of Boeddha of heb jezelf, je karakter ook invloed? En wat doet jouw omgeving met je? Het gezin waarin je geboren wordt? Kerk, vriendjes? Een complex aan factoren waarvan je niet begrijpt hoe die in elkaar grijpen. En vergeet je lichaam niet. Ziekte, al of niet genezing. Zo te zien volstrekt willekeurig, maar toch ook mede erfelijk bepaalt en daar kun je dus zelf niets aan doen.

Ik kom op een leeftijd dat ik op een bepaalde manier rust heb met mijn leven. Maar het is voor mij geen rust, ik wil nog zoveel, moet van mijzelf nog zoveel.

Er zijn zoveel factoren die je leven bepalen en die komen allemaal bij jou bij elkaar. Denk daar morgenmiddag aan, als je de klokken hoort luiden in de stad. 17 jaar geleden stond de wereld in brand. En jij kunt het navertellen. Wij hebben recht op de waarheid. Waarom is 17 jaar geleden een vuurwerkfabriek in de Tollensstraat de lucht in gevlogen? Ik wil het weten.

‹ Terug naar radiocolumns enschede fm overzicht