bel redactie 053 - 432 75 27

Diamanten bruidspaar: Herman ten Voorde en Betsie Leusink

Gepubliceerd op: 09/11/2017

Diamanten bruidspaar: Herman ten Voorde en Betsie Leusink

Op de trouwfoto een knap jong stel. Hij in het zwart met cilinderhoed en kuitentikker. Zij in een prachtige witte jurk met voile en een bruidsboeket met lelietjes van dalen. Wat is de tijd voorbij gevlogen sinds die tweede november 1957. De dag dat Herman ten Voorde en Betsie Leusink ‘ja’ zeiden tegen elkaar in de trouwzaal van het Haaksbergse gemeentehuis. Burgemeester Gerrit Jan Kok feliciteerde het diamanten paar en verraste hen met een fleurig bloemetje.

Herman ten Voorde (86) komt uit de Veldmaat, Betsie Leusink (83) uit Rekken. Begin 1955, tijdens een dansavond in Vereenigingsgebouw Sint Jozef, kregen ze het ‘aan’. Bijna drie jaar later stapte het stel in het huwelijksbootje. De kerkelijke inzegening enkele dagen later dwong de bruidegom vroeg uit de veren. Eerst naar de kapper. Daarna snel met de taxi naar Rekken waar zijn Betsie op hem wachtte. “Om negen uur moesten we al in de kerk zijn.” De brulfte werd uitbundig gevierd. De week ervoor had boer Ten Voorde twee pinken laten slachten. Van het vlees werden rollades gemaakt voor hun gasten. De buren van de bruid schilden de aardappels voor het bruiloftsmaal. En de vader van de bruidegom leverde een halve bus melk.

Op de boerderij waar Herman is geboren en getogen ging het jonge paar wonen. Een mannenhuishouding, waar een vrouwenhand welkom was. Betsie zorgde voor haar schoonvader en hielp haar man mee met het boerenwerk. Zo kwam er brood op de plank. “En ik werkte nog een paar uur in de week extra voor het beleg”, grapt de bruidegom. Twee zoons kregen ze, Han en Marcel. Samen met Hermans ongetrouwde broer vormden ze jarenlang een gezin. Oom Gerhard legde zijn neefjes in de watten.

Met het bereiken van de pensioenleeftijd stopten de Ten Voordes met hun boerenbedrijf. Eén hoogbejaarde pony is overgebleven van hun veestapel. “Die hebben we ooit gered van het slachthuis”, vertelt de bruid. “Eigenlijk omdat we dachten dat onze kleinkinderen pony rijden leuk zouden vinden. Maar dat liep anders.” Ze wijst naar de familiekiekjes op de kast. “We hebben drie kleinkinderen. Kijk, daar staan ze.” Haar gezondheid laat te wensen over. Twee dagen in de week gaat ze naar Het Wiedenbroek voor dagbehandeling. Om te herstellen en voor de gezelligheid. Herman is haar mantelzorger. “Samen redden we ons aardig”, zegt hij. “Marcel en zijn vrouw Annemiek wonen gelukkig naast ons. Anders zou het voor ons moeilijk worden om hier te blijven wonen.”

Bron: RTV Sternet

‹ Terug naar regionaal nieuws overzicht